Plankgas, Sabine

Gepubliceerd op 6 november 2022 om 15:00

Titel: Plankgas, Sabine

Auteur: Renée Olsthoorn

Uitgeverij: Zomer & Keuning

Genre(s): Feelgood, na

Mijn rating: 4/5 sterren

Andere boeken van deze auteur: Vraag het aan Veerle (deel 1), Niemand zoals Zoë (deel 2) Happy in de Hofstad feelgood-serie, Zoete zomerdromen, Een melodie voor Melody

Vind Renée Olsthoorn hier:

Het verhaal:

In plankgas, Sabine volgen we het verhaal van zumbie Sabine. Dit personage komt in de eerste twee delen (Vraag het aan Veerle & Niemand zoals Zoë) ook al eens naar voren en krijgt nu dus haar eigen verhaal. Sabine heeft nooit echt geluk gehad in de liefde, maar is eigenlijk wel toe aan een heerlijke, langdurige relatie. Als ambulancechauffeur komt Sabine veel verschillende mensen tegen en op een dag moet ze iemand helpen, die ze ook wel eens heeft zien sporten in de sportschool. Ze is erg van hem onder de indruk en zoekt Pepijn dan ook op in het ziekenhuis, waarna meer dates volgen bij hem thuis en ze zelfs in een soort relatie komen. Aan de andere kant is er ook nog Gary, iemand die op de spoedeisende hulp werkt en iemand die Sabine dus regelmatig tegenkomt in het ziekenhuis. Daarbovenop mag ze hem ook nog eens beginners kickbokslessen geven, waar de twee het altijd heel erg gezellig hebben. Sabine weet niet zeker of Pepijn de ware is en ziet ook steeds meer kanten van hem die haar niet aanstaan. En dan Gary, die ze eerst alleen als vriend ziet, maar misschien later toch wel als iets meer dan dat. Maar wie van de twee zal echt haar hart stelen?

 

De personages:

Sabine leer je in dit boek heel erg goed kennen en daardoor leef je als lezer al heel snel met haar mee. Daarnaast leer je ook haar familie en vrienden goed kennen vanuit haar ogen en kom je zo nog meer dingen over haar te weten. Hierdoor komt het personage helemaal tot leven en is het net alsof ze echt bestaat. Sabine is een heel zelfverzekerd personage, die goed weet wat ze wil en ook haar mannetje staat in deze wereld. Al verliest ze dat een beetje wanneer ze in een relatie komt met Pepijn. Maar natuurlijk, zoals we van een feelgood gewend zijn, komt het allemaal weer goed.

Verder ontmoet je in dit verhaal Pepijn en dit personage wordt ook heel erg sterk neergezet. Pepijn is iemand die heel dwingend over kan komen en alles onder controle wil hebben. Zo probeert hij Sabine langzaamaan steeds meer te veranderen en wil hij haar helemaal voor zichzelf hebben. Naarmate het verhaal vordert kom je steeds meer te weten over Pepijn en vorm je als lezer ook steeds een sterker gevoel richting dit personage.

Twee mensen die ook een belangrijke rol in dit verhaal spelen zijn Bobby en Gary, twee broers die allebei in de zorg werken. Zo is Bobby het ambulance maatje van Sabine en rijden ze bijna altijd samen. De twee kunnen het heel erg goed met elkaar vinden en supporten elkaar in alles wat ze doen. Al heeft Bobby wel meteen zijn twijfels bij de relatie tussen Sabine en Pepijn en ziet veel liever dat Sabine in een relatie komt met Gary. Gary werkt op de spoedeisende hulp en verbergt niet echt dat hij gevoelens heeft voor Sabine, al probeert hij het soms wel. Hij vindt het ontzettend leuk om met Sabine te kickboksen en wil dat ze gelukkig is in een relatie, al dan niet met hem, maar vindt Pepijn de ergste keuze die ze heeft gemaakt. Al wil Sabine van dat alles niets horen, die zit te veel in haar eigen bubbel.

Verder spelen alle andere zumbies ook nog een rol in dit verhaal en ze zijn er niet alleen voor Sabine, maar leven ook nog steeds hun eigen leven. Zo wil Carmen haar trouwgeloften vernieuwen op een grootse manier en is Veerle zwanger van een jongetje. Ze zien elkaar niet ontzettend vaak, maar proberen van elk moment dat ze samen zijn een feestje te maken. En als ze samen zijn met zijn allen gebeuren er soms ook hele magische dingen.

 

Mijn mening:

Ik vond Plankgas, Sabine net zoals de eerdere delen ook weer een heerlijke feelgood om te lezen. Aangezien ik bijna alle personages al kende, was het niet heel moeilijk om mij weer thuis te voelen bij deze personages. Ik ben echt weer door dit boek heen gevlogen en vind het best wel jammer dat met dit boek een einde is gekomen aan deze trilogie. Ik had opzich wel een boek kunnen lezen van alle zumbies. Maar goed, het zijn drie ontzettend leuke, grappige, romantische verhalen geweest. 

In het begin vond ik het verhaal soms wat traag gaan, maar dat verdween al snel toen er meerdere potentiële partners in beeld kwamen. Al was ik even bang dat er misschien een typische love triangle uit zou komen, maar dat was gelukkig niet het geval. Ik vind dat de auteur echt een heel mooi plot heeft gebruikt hier. Het verhaal tussen Pepijn en Sabine is ontzettend goed uitgewerkt en ook hoe de rest in elkaar zit, het past allemaal perfect. Het was eens wat anders dan: ze ontmoeten en ze leven nog lang en gelukkig. Dit verhaal kende vele tegenslagen en liet ook echt heel mooi zien hoe makkelijk je kan goed praten wat iemand doet als je sterke gevoelens voor diegene voelt.

Iets wat ik wel een minder stuk uit het boek vond, was het stuk met de naaktfoto. Het werd een beetje weggezet als iets dat iets kinderachtigs is wat tieners doen en je gewoon kan oplossen door hem zelf te posten en degene die hem wil verspreiden voor te zijn. Natuurlijk is dit een oplossing, maar laten we niet vergeten dat dit soort dingen soms helemaal uit de hand lopen en niet altijd op deze manier opgelost kunnen worden. Ik vond dat hierover iets te gemakkelijk werd gedaan. Net zoals over de andere bedreigingen vanaf Pepijns kant. Daarnaast vond ik ook dat er iets te veel nadruk lag op het 'je slaat geen vrouw' in plaats van op het 'fysiek geweld in een relatie is nooit goed'. Het leek voor mij nu soms een beetje alsof ze het andersom niet erg zouden vinden. En ik snap het wel, want het gaat hier om een vrouw die geslagen werd, maar alle reacties van iedereen waren precies hetzelfde en hierin had ik wel iets meer variatie willen zien.

Verder vond ik dit verhaal heel mooi uitgewerkt en goed neergezet. Ik heb echt een bloedhekel gehad aan Pepijn en kon hem op sommige moment echt wurgen. Net zoals dat ik Sabine wilde wakker schudden. Het einde vond ik dan weer helemaal mooi en het sluit dit verhaal af, maar het is ook een mooi einde voor alle andere verhalen. Iedereen leeft zijn leven en is gelukkig. Echt een einde voor het laatste deel van een feelgood trilogie.

 

Conclusie:

Plankgas, Sabine is net zoals de twee eerdere delen een echte aanrader voor liefhebbers van een feelgood. Het bevat daarvan alle onderdelen en heeft dus ook een heel mooi einde. Alles in het boek wordt mooi beschreven en de vriendschap tussen al deze meiden is zo ontzettend mooi. In dit verhaal zit veel humor, romantiek, maar ook serieuze kanten waarin een slechte relatie wordt behandelt en hoe makkelijk je daarin verwikkeld kan raken als je verliefd bent, ook al denk je dat het jou niet zal overkomen. De auteur neemt je echt helemaal mee in het verhaal. Een echte, geslaagde feelgood.

 

Afsluiting met één van mijn favoriete quotes uit het boek:

(Volgt heel snel)

 

{Dit boek betreft een recensie-exemplaar, waarvoor dank naar de uitgeverij, dit beïnvloedt mijn mening echter niet}


«   »